Prezentując jesienią 1995 roku vectrę B Opel stawał przed wysoko zawieszoną poprzeczką – sprzedana w liczbie ponad 3,5 mln egzemplarzy vectra A ceniona była ze względu na swą praktyczność, przystępną cenę i nie najwyższą awaryjność. Następczyni okazała się jeszcze lepsza.

Teraz na rynku wtórnym cieszy się sporym zainteresowaniem, pomimo nie najniższej ceny. Ładna sylwetka, niezłe silniki benzynowe i dość bogate wyposażenie, szczególnie po face liftingu przeprowadzonym w 1999 r., rekompensują koszty zakupu.
Mimo że najstarsze egzemplarze mają już po 9 lat, ich kształty można spokojnie uznać za nowoczesne – 5-drzwiowy liftback, sedan i pojemne kombi (produkowane od 1996 roku) są eleganckie, a dzięki przetłoczeniom na masce i zintegrowanym z nią lusterkom również drapieżne. Mogą się podobać.
Podobnie jak osiągi i kultura pracy montowanych w nich silników benzynowych – najpopularniejsze – 1.6 (75 KM), 1.8 16V (116-125 KM) i 2.0 16V (136 KM) są niezbyt łase na paliwo, a przy tym oprócz najmniejszej jednostki – wystarczająco żwawe. V6 o pojemności 2.5 l i mocy 170 KM jest więcej niż żwawy, ale ekonomicznym nie można go nazwać. Dla oszczędnych są diesle – niestety, montowany w nich początkowo turbodiesel 1.7 (82 KM) nie przekonuje ani kulturą pracy, ani mocą, jest jednak dość łatwy w obsłudze i oszczędny. Wprowadzony w 1997 roku silnik 2.0 TD o mocy 101 KM to już zupełnie inna klasa.

Niestety, jednostkom napędowym Opla nie są obce niedomagania – zdarzają się i wycieki (szczególnie ze skrzyni biegów, która nie jest przesadnie precyzyjna) i awarie paska rozrządu lub pomp: paliwa i wspomagania kierownicy. Nie lepiej jest z zawieszeniem auta, które mimo że komfortowe i dość trwałe, często nie wytrzymuje polskich dróg – wymiana końcówek i łączników to, niestety, spory wydatek – oryginalne części zamienne są drogie, a zamienniki różnej jakości.
Wsiadając do środka o niewielkich w końcu niedoborach mechaniki zapomnimy na pewno – miejsca jest dużo, szczególnie na przednich siedzeniach, a deska rozdzielcza ładna i poukładana, podobna do montowanej w większej omedze. Co ważne, rzadko kiedy zdarza się, aby trzeszczała, przez co w dobrze wyciszonym wnętrzu jedzie się naprawdę miło. Nawet podczas dalekich tras, do których zachęca duży (460-500 litrów) kufer z seryjnie składanymi tylnymi oparciami.

Zresztą poziom wyposażenia to kolejny plus vectry – choć zdarzają się egzemplarze bardzo ubogie, to w większości aut jest ABS, poduszki powietrzne i elektrycznie sterowane lusterka zewnętrzne. Miłośnik luksusu znajdzie również ople bardzo bogate: z klimatyzacją, komputerem pokładowym i automatyczną skrzynią biegów.
Największą wadą vectry drugiej generacji jest niewątpliwie cena – praktycznie nie zdarza się, aby dobrze utrzymany egzemplarz kosztował poniżej 20 tysięcy złotych, za auto z 2000 roku trzeba dać nawet dwa razy tyle. A to już cena zbliżona np. do mondeo nowej generacji...

Mariusz Mucha


ZALETY

WADY

CENY CZĘŚCI

oryginalne zamienniki
linka sprzęgła 170 90
reflektor lewy 500 280
szyba czołowa 650 288 (Hanesco)
klocki ham. – kpl. 300 120
filtr oleju 11 10
filtr powietrza 38 20
model z silnikiem 1.8 z 1996 roku